Bugun (12.12.2013) Mehmet Eren'i okula biraktiktan sonra Jane ile birlikte ikinci cocuklarimizi kutuphaneye goturduk.
Once biraz Bristol'daki kutuphanelerden bahsetmek istiyorum. Kaldigimiz alani bir semte benzetirsek her semtte muhakkak bir kutuphane var ve bundan da iyisi her kutuphanede 0 aylik ile 10 yas arasi cocuklar icin bir oda buyuklugunde bir alan var. Mobilyalari cocuklara gore dosenmis, onlara gore masa sandalye, masalarin uzerinde boyama kalemleri, boyama aktivite kagitlari, en minikler icin konusan kitaplardan tutun da (hep resimli), dokun hisset kitaplari ve hareketli kitaplara kadar her cesit kitaplarla cevrili bir alan. Ayrica dvd ve cdler de mevcut. Simdi daha da guzelini soyleyeyim, haftada iki gun anne ve bebeklere ozel sabah bulusma programi yapiyorlar. Oradaki memurlardan biri bir sabah saat 10.00 dan 10.30'a kadar cocuklara hikaye anlatiyor ve bir baska sabah o saatlerde annelerle birlikte bebek sarkilari soyluyorlar. Belki sadece beni cok heyecanlandiriyordur bu ama ben cok takdir ediyorum. Hayran kaldigim kadar, keske Turkiye'de de olsa diye ic geciriyorum her seferinde. Ben uzun zamandir Turkiye'de bir kutuphaneye gitmedim. Ama umarim bir yerlerde buna benzer birseyler vardir.
Iste bugun biz Ahmet Alp ile birlikte biraz kitap okuduk, biraz minderlerde yuvarlandik, biraz boyama yaptik ve zaten 2 saat gecmisti evimize geri donduk. Asagida size Westbury-on-trym kutuphanesinin icini gosteriyorum.
Bu resimler de benim daha onceden cekmis oldugum resimler. O zaman cadilar bayraminin oldugu bir haftaydi ve kutuphanedeki tum aktiviteler ve dekorasyon da ona gore yapilmisti. Boylece cocuklar her seferinde yeni degisikliklerle karsilasiyorlar. Ve ayrica resimlerde dikkat ettiyseni sadece anneler degil, dedeler ve anneanneler de katilabiliyorlar.
Bu sekilde bir bulusmanin sosyal acidan ne kadar yararli olacagini bir dusunun. Ayni semtteki, ayni yas grubundaki cocuklarin anneleri birbirleriyle tanisacak, cocuklar kresten once gruplara karisacak ve yeni arkadaslar edinecek. Cocuklar erken yasta kutuphaneyi ve kitaplari taniyacak. Bunlar ilk aklima gelenler...
Eger Trabzon'a donersem ilk yapacagim seylerden biri bunu belediye baskanligina onermek olacak. Eger olumsuz olursa, bir avrupa projesi bile bakilabilir. Arti fark yaratanlar projesi vardi... Bu fikirle oraya da basvurulabilir... ne kadar cok secenegimiz var degil mi?:) Ama bunlari yazarken de 'buna gelene kadar daha ne kadar cok yapilmasi gereken elzem sey var ve sen belki luks olabilecek birseyin pesinde kosuyosun' diye kalbimden gecmiyor degil. Hele bu sogukta ac susuz disarda kalanlari dusununce:(
No comments:
Post a Comment